تبلیغات
M.Varmazyar Personal Blog
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

دلت که تنگ یک نفر باشد ،
خود خدا هم بیاید تا خوش بگذرد و لحظه ای فراموش کنی فایده ندارد ...
تو دلت تنگ است!
دلت برای همان یک نفر تنگ است …
تا نیاید
تا نباشد
هیچ چیز درست نمی شود …!



نوشته شده توسط :محمد
دوشنبه 21 فروردین 1391-06:05 ب.ظ

می دونی عزیزم ؟ یه وقتایی باید روی یه تیکه کاغذ بنویسی " تعطیل است " بعد بچسبونیش پشت شیشه ی افکار قشنگت ...
باید به خودت استراحت بدی... دراز بکشی ... دستاتو زیر سرت بذاری ... به آسمون خیره شی ... بی خیال ســوت بزنی ... توو دلت بخنــدی به تموم افـکاری که پشت شیشه ی ذهنت صف وایسادن...
بعدش به خودت بگی : بذار منتـظـر بمونن ...

نوشته شده توسط :محمد
یکشنبه 20 فروردین 1391-01:41 ب.ظ


یه آدمایی هستن که همیشه با حوصله جواب اس ام اساتو میدن...
هروقت ازشون بپرسی چطوری؟ میگن خوبم..
وقتی میبینن یه گنجشک داره رو زمین دنبال غذا میگرده,
راهشون رو کج میکنن از یه طرف دیگه میرن که اون نپره...
همینایی که تو سرما اگه یخ ام بزنن, دستتو ول نمیکنن بزارن تو جیبشون...
آدمایی که از بغل کردن بیشتر آرامش میگیرن تا از
اونایی که تو تلفن یهویی ساکت میشن
اینایی که همیشه میخندن
اینایی که تو چله زمستون پیشنهاد بستنی خوردن میدن
همونایین که براتون حاضرن هرکاری بکنن
اینا فرشتن ...
تو رو خدا اگه باهاشون میرید تو رابطه, اذیتشون نکنین ...
تنهاشون نزارین ؛ داغون میشن...



نوشته شده توسط :محمد
چهارشنبه 16 فروردین 1391-10:05 ب.ظ

نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.

سهراب


نوشته شده توسط :محمد
سه شنبه 15 فروردین 1391-11:57 ب.ظ


خنکـــــای بهـــــــــار اسـت

و هـــوا پــــر اسـت از عطــر شکـوفــــــــه هـا

و مــ ــن

در امتــــداد جـــ ــاده

                         و در امتـــداد دفتـــ ــ ــــر سپیــــد احســــــاسـم

ایــــن بـــ ـار

رویـــــــای تــ ــــــو را

بـه دور از فـاصلــ ــــــ ـــه هـا و دلتنگـــ ـــ ــــی هـا

                                                          سبــــز نقـــــاشـی مـی کنـــــم.......

بــاد مـی آیــــــــــد

                        ابــرهـا را مـی بـــــرد

بـرگــــــــ هـا را مـی بــــــرد

                                 دیــ ـــروزهـا را مـی بـــــــــــرد

مــ ـن  مـی مـانـــــم

               و خـــــــــورشیــد

                       و سـرزمینـــی سبـــ ــــز

                                         و آسمـــــانـی آبـــــــی

و نگـــ ــاه تــویـی کـه

                         عطــــر خـــــوش یــــــــــــاس مـی دهـــــــــــــــــــــــــد

چـه جمـــــــع زیبـــایی ست

مـ ــن...

            تــــ ــو...

                       خــــ ـــورشیـد...

                                            آسمـــ ــان...

تختــــــی بـه سبـــ ــزی علفـــــــــــزاران

                                     و نگــــاه هـایـی کـه آغشتـــــــه بـه احسـ ــاس شــده

پیـراهنـــ ـــت را در مـی آورم

               و حـریـــری بـه سبــــزی بهـــــار تنـــ ــت مـی کنــــم

پیـراهنـــــ ــم را در مـی آوری

               و حجـــابـی بـه رنگـــــــ یـــاس بـر تنـــ ــم مـی کنـــی

روی تخــــت مـی ایستیــــم

و بـا چشمــــــانـی بستـــــه

                               خــود را بـه دستــــــان بـــ ـاد مـی سپــــــــــــــــــــــــاریـم

خورشیـــــــد

                بـذر نــــور مـی افشــانــــــد

آسمــــ ــان

              سـایــه ای از آبــی آرامــــــــــــــ ــش مـی شـــود

مــ ــن چــــــرخ مـی زنــــم

                مــــــــوهـایـم مـی رقصنـــــــد

تـــ ـــو چــــــرخ مـی زنـــــــــی

دستـــــانـت

             حلقــــ ــه مـی شونـــد بـه دور کمـــــــــــــــــ ــرم

و آغــــــ ـــوش و بـوســـ ـــه

                                   مــــــوسیقـی بــــــی کلام احســـ ـــاس مــا مـی شـــــود

چشمــــانـم را مـی گشـــــایـم

                   خـــــــــورشیـد نیســت

                              آبــی آسمــــ ــان هـا نیســت

مـــ ــن هستــــم و تــ ــ ــو

                             و شـــب و سکــــــــوت و نــور مهتـــــــاب

و چشمــک ستـــ ــــاره هـایـی کـه

از عشـــ ـــق بـازی مـا بـه وجـــــــد آمـــده انـد

و ایــــن تنهـــا ملــــــــودی بــــــــــــــــــــــی کلام آرامــــــــش بخـش مـــــ ــن اســت


نوشته شده توسط :محمد
سه شنبه 15 فروردین 1391-11:43 ب.ظ


سلام عزیز دلم

اینم به مناسبت چهارمین ماهگرد عشقمون

فدای چشمات بشم من

همه دنیای من نگاه مریم

میشنم یه عمری چشم به راه مریم

منو می رسونه تا شبای رویا

چهره قشنگ و مثل ماه مریم

 دلم آروم نداره بی قراره

گریه هر شبم بی اختیاره

گل مریم همه دار و ندارم

غیر مریم کسی رو دوست ندارم

نگا کن تو چشام مریم

عزیز رویاهام مریم

پس کی مال من میشی

من تورو میخوام مریم

نگا کن تو چشام مریم

عزیز رویاهام مریم

پس کی مال من میشی

من تورو میخوام مریم

آرزومه که بیاد مال خودم شه

تو نگاهش نشون از عاشقی باشه

دوست دارم دستاشو تو دستم بگیرم

وقتی که چشماشو میبنده بمیرم

دوست دارم زندگیمو براش بزارم

آسمونمو براش هدیه بیارم

بیشینم هر شب و هر شب سره راهش

تا چشمام بیوفته تو چشم سیاهش

نگا کن تو چشام مریم

عزیز رویاهام مریم

پس کی مال من میشی

من تورو میخوام مریم

نگا کن تو چشام مریم

عزیز رویاهام مریم

پس کی مال من میشی

من تورو میخوام مریم

نگا کن تو چشام مریم

عزیز رویاهام مریم

پس کی مال من میشی

من تورو میخوام مریم

نگا کن تو چشام مریم

عزیز رویاهام مریم

پس کی مال من میشی

من تورو میخوام مریم



نوشته شده توسط :محمد
پنجشنبه 10 فروردین 1391-03:03 ب.ظ



قرارمان باران بود

ساعت دلدادگی

کنار عشق

یادت هست ؟!

من آمدم

باران هم

و رنگین کمان

برای عشق

تمام قطره ها را

در انتظارت قدم زدم

و خیابان را

تا تمام شهر

به جستجوی تو بردم

تو امّا نیامدی

نمی دانم اشک بود یا باران

چیزی بر گونه ام سر می خورد

و روی کفش ها یم می چکید

که می گفت

تو در خواب من جا مانده ای

و من ...

چشم هایم را

به ملاقات آورده بودم !

همیشه ...

این گونه از رؤیای تو

تنها

به خانه بر می گردم....


نوشته شده توسط :محمد
دوشنبه 7 فروردین 1391-12:16 ق.ظ

آن چنان صبورانه عاشقت شدم

و زیر درگاه خانه‌ات،

به انتظار گردش چشمانت نشسته‌ام

که نسیم هم حسودی می‌کند!

پیدا که می‌شوی

سرانگشتانم مست می‌شوند

سبز می‌شوند

من امشب

پروانه‌هایی را که

از دریچه‌های بارانی چشمانت پرواز کردند،

گردهم آوردم تا ببینند

که من دیوانه تو هستم

و چشم بسته کنار خیالت زندگی می‌کنم

تو در وجودم می‌رویی

آن چنانکه علف‌های تازه در لابه‌لای

سنگفرش‌های مخروبه‌ای می‌روید

من می‌آیم تا تو را بر شانه‌ام بگذارم

و از میان سایه‌های غلیظ تنهایی

و لحظه های عاجز زندگی بدون عشق

و سراب خاطره‌ها و روزمرگی لرزان

بیرون ببرم

آخر می‌دانی

جویباریست که به ابدیت می‌ریزد

همیشه و به هر شکلی به راه خود خواهد رفت

چیزی توان توقف آن را ندارد

عشق را می‌گویم

عشق...

عشق نام دیگر توست!


نوشته شده توسط :محمد
دوشنبه 7 فروردین 1391-12:06 ق.ظ


منم قلب دارم … ♥
فقط صداش، یواش تر از صدای قلب توست!

منم توو خلوتم برای عشقم گریه میکنم

شاید ندیده باشی؛ اما همیشه اشک هامو تو آلبوم دلتنگیم قاب میکنم

هر وقت خانوم بودنتو میبینم؛ سینه امو به جلو میدم،صدایمو کلفت تر میکنم

تا مبادا…لرزش دست هامو ببینی !

مرد که باشی … دوست داری … از نگاه یک زن مرد باشی ..!

نه بخاطر زورِ بازوها !

مثل تو دلتنگ میشم … ولی گریه نمیکنم!

بچه میشم … بهانه میگیرم… تو اینارو خوب میدونی!

تمام آرزوم اینه که سر روی پاهات بذارم،تا موهامو نوازش کنی …

دوست دارم بدنتو بو کنم…عاشق بویِ موهاتم

من بیشتر از تو به آغوش نیاز دارم …چون وقت تنهاییم،خاطره ی تو منو امیدوار میکنه

به همه ی دنیا!

تا برای خوشبختیت … لبخندت … آرامشت … تلاش کنم!

من مرد بودنمو مدیون خانوم بودنت هستم!

این بود قسمتی از درد دل مردونه ی من...

فقط تو اینارو میفهمی … با خانومیت...


نوشته شده توسط :محمد
شنبه 27 اسفند 1390-11:28 ب.ظ

کجا می روی ای باد سرکش؟

ای از پی فصل ها آمده؟

کجا میروی ای تفسیر بودن؟

بارور کردی در خاطره ام این اسارت آزاد را

واکنون .........

میروی تا کدام لاله را هوس ماندنت، داغدار کند؟

وکدام گونه را خیس؟

میخواهم بدانم کدام واژه را خوشبخت میکنی؟وکدام لذت را شریک؟

میدانی که حسادت نمیکنم به رویای تازه ات!

اما میخواهم بدانم این روزها کیست که شریک خوشبختی من می شود؟



نوشته شده توسط :محمد
پنجشنبه 25 اسفند 1390-11:22 ق.ظ

هرگز به دست ام ساعت نمی بستم
روزی از من پرسیدی
پس چطوریه که همیشه سر ساعت به قرار می رسی؟
گفتم : ساعت را از خورشید می پرسم
پرسیدی روزهای بارانی چطور؟
گفتم : روزهای بارانی همه‌ی ساعت ها ساعت عشقه
یادت آمد که روزهای بارانی همیشه خیس بودم؟

-----------------------------------------------------------
پی نوشت : من و تو از بارون خاطره زیاد داریم ...



نوشته شده توسط :محمد
دوشنبه 22 اسفند 1390-03:11 ب.ظ

نمی دونم حال من یه جوریه که این آهنگ احساساتمو جریحه دار می کنه یا کلا آهنگش یه جوریه

بیا با من مدارا کن که من مجـــنونم و مســـتم
اگر از عاشقی پرسی بدان دلتنگ آن هستم
بیا با من مدارا کن که من غمگین و دل خستم
اگر از درد من پرسی بدان لب را فرو بســتم
بیا از غم شکایت کن که من همدرد تو هستم
اگر از همدلی پرسی بدان نازک دلی خستم
بیا از درد حکایت کن که من محتاج آن هستـم  
اگر از زخم دل پرسی بدان مرهم بران بستم
مجنونــــم و مستم به پای تو نشستم    
آخر ز بدیهات بیچــــــاره شکســتم
مجنونــم و دستم به دامان تو بستــــم    
هــشیار شدم اخر از دام تو جستـــم
برو راه وفـــا آمـــوز که من بار ســفر بستـــــم 
اگر از مقصدم پرسی بدان راه رها جستم
برو عشق از خدا آموز که من دل را بر او بستم     
اگر از عاقبت پرسی بدان از دام تو جستم
مجــنون ، مجنــونـــــــــم و مستـــــــــــم    
عاشــــــــــــق ،  عاشقـــــــم و خستــــــــم
اینم لینک دانلودش :
http://www.4shared.com/mp3/jeHAk3_G/Shahram_Shokoohi_-_Modara.html


نوشته شده توسط :محمد
یکشنبه 14 اسفند 1390-12:50 ق.ظ


جوون تر که بودم یکی عاشقم بود
منو که نمیدید دلش میـگرفت زود
میگفت خــیـــلی وقته دلم پا به پاته
میگفت هر جا باشی نگاهم به راتــه
منم بچه بودم دلم پر پرش شد
بهش ایـــنو گفتم اونم بـــاورش شد
خلاصه نشستیم یه رویا کشیدیم
واسه زندگیمون چه خوابایـــی دیدیم
به هم قـــــول دادیم که با هم بمونیم
تا هر جا که میشه تا هر جا بتونیم
ولی من نموندم نه اینکه نمی شد
زدم زیر قولم دلم دم دمی شد
حالا گـــاهی وقتا به یادش می افتم
درست لحظه هایی که یادش می افتم
تموم وجودم پر از شرم میشه
به این خاطراتش سرم گرم میشه
به هم قـــــول دادیم که با هم بمونیم
تا هر جا که میشه تا هر جا بتونیم
خودم زندگیمو به حسرت سپردم
 درست خاطرم نیست ولی پاشو خوردم


نوشته شده توسط :محمد
جمعه 12 اسفند 1390-07:53 ب.ظ

غربت را نباید در الفبای شهر غریب جستجو کرد

همین که عزیزت نگاهش را به دیگری دوخت

تو در غربتی و غریبی!



نوشته شده توسط :محمد
جمعه 12 اسفند 1390-06:39 ب.ظ

بغض نکن ، گریه نکن ، اگر چه غم کشیده ای
برای من فاش بکن خواب ِ بدی که دیده ای

اگر که اعتماد ِ تو به دست این و آن کم است
تکیه به شانه ام بده که مثل ِ صخره محکم است

به پای حرفم بنشین ، فقط ترانه گوش کن
جام به جام ِ من بزن ، جان مرا تو نوش کن

تو را به شعر می کشم ، چو واژه پیش می روی
مرگ فرا نمی رسد تو تازه خلق می شوی

تو درشب ِ تولدت به شعله فوت می کنی
به چشم ِ من که می رسی ، فقط سکوت می کنی

دست دراز می کنم ، تو را به رقص می برم
نازکنی ناز ِ تو را به روی چشم ، می خرم

اگر کسی دردل ِ توست بگو کنارمی روم
گناه کن بجای تو بر سر ِ دارمی روم

شاعر : افشین مقدم



نوشته شده توسط :محمد
پنجشنبه 11 اسفند 1390-10:40 ب.ظ











  • تعداد صفحات :3
  • 1  
  • 2  
  • 3